logo - kurs i szkolenie - kilka stopni nauczania

Modele ii etapu rehabilitacji kardiologicznej

Réhabilitacja kardiologiczna à przede wszystkim prewencja Chorób SERCA i układu krążenia. Réhabilitacja kardiologiczna à też leczenie i Poprawa jakości życia oraz funkcjonalności pacjentów-Dzięki wzmocnieniu organizmu i poprzez ćwiczenia funkcjonalne. Zastosowanie w tradycyjnej terapii elementów réhabilitacji kardiologicznej ogranicza Postępy choroby, zmniejsza śmiertelność wynikającą z Chorób układu żenia-Zapewnia prewencję Chorób SERCA. Proponowany tryb postępowania z Chorym w ostrym okresie choroby obejmuje: — w trakcie unieruchomienia Możliwość przyłóż-kowej toalety; — po 1 – 2 dobach stabilizacji Stanu chorego moż-liwość samodzielnej toalety, kąpieli z asystą, brania natrysku, spacerowania wokół łóżka. Po uzyskaniu stabilizacji wprowadza się Stop-niowe usprawnianie nadzorowane przez fizjotera-peutę. Rozpoczyna się OD ćwiczeń oddechowych, relaksacyjnych, dynamicznych Małych, un Następnie dużych Grup mięśniowych. Równolegle stopniowo przystępuje się do uruchamiania pacjenta poprzez siadanie, pionizację, spacery, chodzenie po scho-Dach. Tempo wdrażania kilkanaście elementów Mo-bilizacji Zależy OD rodzaju choroby i ewentualnych powikłań Ostrej Fazy. Wystąpienie wszelkiego rodzaju powikłań WY-magających dodatkowej terapii zmusza do wydłu-żenia Tego okresu réhabilitacji. Kinezyterapia w I ETAPIE réhabilitacji powinna odbywać się jednocześnie z monitorowaniem zapi-su EKG (Monitor stacjonarny, telemetria). MODELE réhabilitacji i schematy ćwiczeń za-mieszczono w tabelach 4,1 i 4,2. wadzonej interwencji oraz efektywności uspraw-niania. Przejście do kolejnego okresu uruchamianiai kinezyterapii Zależy OD Stanu klinicznego je dobrej tolerancji aktualnie stosowanych ćwiczeń.

Zaleca się powtarzanie ćwiczeń 2 razy dziennie. W celu zachowania ciągłości réhabilitacji ćwiczenia należy wykonywać przez wszystkie DNI TYGODNIA. Definicja, zadania, etapy i Efekty réhabilitacji kardiologicznej Farmakoterapia w trakcie réhabilitacji Kardio-logicznej powinna być stosowana zgodnie z ODPO-wiednimi zaleceniami PTK. Wiadomo Jednak, że wysiłek fizyczny zmienia m.in. dystrybucję przepły-Wu krwi w organizmie, motorykę przewodu pokar-mowego, ciepłotę ciała i pH płynów ustrojowych. W oynatıcı niektórych Grup leków Może à wpły-wać na ich farmakokinetykę i/lub efekt farmakody-namiczny. W I ETAPIE réhabilitacji u wszystkich pacjentów zaleca się ocenę: — poziomu lęku; — depresji; a także w większości przypadków: — Gniew (wroci); — zaprzeczania. W tym celu opracowano odpowiednie metody pomiaru, które stosuje się w praktyce klinicznej: należy zmienić, w zależności OD II klinicznej i tolerancji dotychczasowych ćwiczeń. ćwiczenia indywidualne stosuje się takżeu pacjentów ze schorzeniami współistniejącymi, uniemożliwiającymi włączenie do jednej z Grup II etapu réhabilitacji oraz u chorych, u których nie Można wykonać Badania wysiłkowego. Pacjentów w okresie do 14 DNI po wystąpieniu incydentu sercowego lub zabiegu operacyjnym, metody terapeutyczne w réhabilitacji kardiologicznej Tabela 4,5.

Modèle B ćwiczeń dla pacjentów ze średnim ryzykiem i dobrą tolerancją wysiłku — w III ETA-Pie réhabilitacji * czenia oporowe Można zalecić po uzyskaniu całko-witej stabilizacji mostka (patrz chapitre 5,4). Trening Oporowy w réhabilitacji kardiologicz-nej Powinien spełniać następujące Warunki: — Powinien być prowadzony 2 – 3 razy w Tygodniu; — początkowe Zbędne powinno być Tak Dobra-ne, aby pacjent mógł wykonać 12 – 15 powtórzeń danego ćwiczenia, angażując około 30 – 50% maksymalnej sily mięśniowej; — serię Można wykonywać 1 – 3 razy; — przerwy Miedzy seriami powinny wynosić 30 – 60 s; — zaleca się wykonywanie verilmez 8 – 10 ćwiczeń angażujących różne grupy mięśniowe; — ćwiczenia powinny być wykonywane z inten-sywnością odczuwaną przez pacjenta na Pozio-mie 11 – 13 PKT według skali Borga. ćwiczenia oporowe Można przeprowadzać w formie treningu stacyjnego, umożliwiającego an-gażowanie na kilkanaście stanowiskach diffĂŠrents Grup mięśniowych.